Czyli zapiski moje niecodzinne.

Kolejny weekend nam mija i sama nie wiem kiedy, ani gdzie pędzi ten czas! Dni i noce już coraz chłodniejsze, nie lubię tego... czuć już jesień, niedługo zima... 

Weekend spędziliśmy w domku, we dwoje. Ja w piątek i sobotę byłam na uczelni, a Em. w pracy. Sobotnie popołudnie spędziliśmy na porządkach. Okna już od dłuższego czasu prosiły się o umycie, więc się doczekały. A niedziela mija leniwie. Co prawda zdążyłam posprzątać mieszkanie, przebrać pościele i wiele innych, ale jakoś tak nie odczułam intensywności. 

Zmobilizowałam się w końcu, a właściwie to Em. mnie zmobilizował, żeby wypełnić papiery o odszkodowanie. Czas najwyższy, jutro wybieram się na pocztę. 

Wstępnie zaczęliśmy szukać dj'a i fotografa na nasz ślub i nawet wysłaliśmy kilka mejli z zapytaniami. Jak słucham mojego brata, który ślub ma za dwa lata i on już większość rzeczy ma załatwioną, to zaczynam się stresować, no! A obiecałam sobie, że bez stresu ze spokojem wszystko załatwimy, przecież zdążymy!

Ostatnio zdecydowanie za dużo się denerwuję! A to w pracy coś nie tak, a to coś innego. Np. cały zeszły tydzień, poza zajęciami, spędziłam pisząc pierwszy rozdział mojej pracy magisterskiej... liczyłam, że jeszcze na pierwszym zjeździe odpuszczą nam seminarium, ale w czwartek po południu pojawił się plan, że w piątek mamy zajęcia... tak, takie rzeczy tylko na naszej uczelni. Całe szczęście zaczęłam pisać w poniedziałek i napisałam 6 pierwszych stron, z którymi poszłam do promotorki, a ona zrównała mnie z poziomem chodnika. Jednym pytaniem pozbawiła mnie wszelkich chęci dalszego pisania. Więc pierwszy zjazd nie był dla mnie miły ani trochę. Muszę się zresetować, więc póki co nawet nie myślę ani o tym rozdziale ani o dalszym pisaniu. 

Uciekam spędzić ostatnie weekendowe godziny wtulona w moje 36,6.